عربی دبیرستان و نکات کنکوری

               6 صیغه غایب(فعل مضارع)

                       او         /                آنها

غایب

مفرد (یک نفر)

مثنی (دو نفر)

جمع ( 3 و بیشتر)

مذکر

هوَ یَستَغفِرُرَبَّه

او از پروردگارش،

طلب آمرزش میکند.

هُما یَستَغفِرانِ رَبَّهُما

آندو(آنها) از پروردگارشان،

طلب آمرزش میکنند.

هُم یَستَغفِرُونََ رَبَّهُم

آنها از پروردگارشان،

طلب آمرزش میکنند.

مونث

هِيَ تَستَغفِرُرَبَّها

او از پروردگارش،

طلب آمرزش میکند.

هُما تَستَغفِرانِ رَبَّهُما

آندو(آنها) از پروردگارشان،

طلب آمرزش میکنند.

هُنَّ یَستَغفِرنَ رَبَّهُنَّ

آنها از پروردگارشان،

طلب آمرزش میکنند.

موارد فوق کاربرد 6 صیغه غایب(فعل مضارع) از باب استفعال ثلاثی مزید میباشد.

می بینید که در 6 مورد بالا، از فرد یا افراد غایب( او، آن دو، آنها) صحبت شد.

6 صیغه مخاطب(فعل مضارع)                       

                   تو                             شما

مخاطب

مفرد (یک نفر)

مثنی (دو نفر)

جمع ( 3 و بیشتر)

مذکر

أَنتَ تَستَغفِرُرَبَّکَ

تو از پروردگارت،

طلب آمرزش میکنی.

أنتُما تَستَغفِرُانِ رَبَّکُما

شما(دونفر)از پروردگارتان،

طلب آمرزش میکنید.

أَنتُم تَستَغفِرونَ رَبَّکُم

شما از پروردگارتان،

طلب آمرزش میکنید.

مونث

أَنتِ تَستَغفِرینَ رَبَّکِ

تو از پروردگارت،

طلب آمرزش میکنی.

أَنتُما تَستَغفِرانِ رَبَّکُما

شما(دونفر)از پروردگارتان،

طلب آمرزش میکنید.

أَنتُنَّ تَستَغفِرنَ رَبَّکُنَّ

شما از پروردگارتان،

طلب آمرزش میکنید.

می بینید که در 6 مورد بالا ،از فرد یا افراد مورد خطاب( تو ،شما) صحبت شد.

2 صیغه متکلم(فعل مضارع)        

متکلم (من یا ما که در حال صحبت هستیم، سخنگو)

          من      /             ما     

برای مذکر و مونث، یکسان است    

متکلم وحده ( من)

متکلم مع الغیر(ما)

أَنا أَستَغفِرُرَبَّي

من از پروردگارم،

طلب آمرزش میکنم.

نَحنُ نَستَغفِرُرَبَّنا

ما از پروردگارمان،

طلب آمرزش میکنیم.